





به گزارش خبرگزاری تسنیم،
متأسفانه برخی مواد غذایی باعث افزایش احتمال بروز این بیماری و به سرعت
انداختن پیشرفت آن می شوند. در این مطلب چند ماده ی غذایی را معرفی کرده و
به آقایان توصیه می کنیم در مصرف آن ها زیاده روی نکنند.
پنیرهای چرب
البته مصرف پنیرهای مختلف در ایران چندان رایج نیست اما امروزه با آشنایی
بیشتر مردم با این پنیرها احتمال بیشتر شدن مصرف آن ها نیز وجود دارد.
انواع پنیرهای چرب وطنی و برخی از این پنیرهای فرانسوی مانند کممبر یا پنیر
راکفورت و غیره خطر بروز سرطان پروستات را افزایش می دهند. چون این پنیرها
حاوی میزان زیادی چربی های حیوانی است که خطر ابتلا به این بیماری را بالا
می برند. اگر عاشق پنیر هستید حتماً از انواع کم چرب آن مانند پنیر بز و
غیره استفاده کنید. البته نیازی نیست خودتان را از این پنیرها به طور کامل
محروم کنید. می توانید روزانه به طور محدود یعنی 40 گرم از این پنیرها
استفاده کنید.
گوشت های قرمز
گوشت های قرمز نیز جزو محصولات
چربی هستند که خطر ابتلا به سرطان پروستات را بالا می برند. نتایج پژوهش ها
نشان می دهند که بین مصرف افراطی گوشت های قرمز و ابتلا به سرطان پروستات
ارتباط وجود دارد؛ البته معنی حرفمان این نیست که مصرف گوشت را کنار
بگذارید. چون این ماده ی غذایی حاوی آهن است که برای انتقال اکسیژن در بدن و
ساخت گلبول های قرمز لازم و ضروری است. بنابراین کافی است که در مصرف گوشت
حد تعادل را رعایت کرده و مصرف آن را به یک تا دو بار در هفته محدود کنید.
باید به نوع پخت گوشت نیز دقت کنید. گوشت ها را به شیوه ای ملایم طبخ کنید
و از افزودن روغن برای سرخ کردن آن ها اجتناب کنید چون این کار باعث
افزایش کالری آن خواهد شد.
کلسیم زیاد
بدون شک کلسیم برای سلامت
استخوان ها لازم است و باید به طور مرتب جذب شود. اما نتایج برخی پژوهش ها
نشان می دهند که مصرف روزانه بیش از 2 گرم کلسیم خطر ابتلا به این سرطان
را افزایش می دهد. بنابراین لازم است که در مصرف محصولات لبنی، مکمل ها و
آب های معدنی سرشار از کلسیم زیاده روی نکنید.
چربی های حیوانی
نتایج پژوهش ها نشان می دهند که بین مصرف چربی های حیوانی و رشد سرطان
پروستات ارتباط وجود دارد. بنابراین لازم است که در مصرف آن ها احتیاط شود
چون حاوی اسیدهای چرب اشباع شده هستند که تأثیر زیادی در رشد سرطان ها و
ابتلا به بیماری های قلبی عروقی دارند. چربی های حیوانی به میزان زیادی در
محصولات فرآوری شده، غذاهای آماده، کره، سوسیس و کالباس، پوست پرندگان، تخم
مرغ و کله پاچه وجود دارند. البته حواستان باشد که روغن های گیاهی مانند
روغن کلزا، روغن زیتون، روغن تخم کتان و غیره جزو چربی های مفید برای
پروستات هستند. اما در نهایت بهتر است در مصرف هر نوع چربی جانب احتیاط را
رعایت کرده و دچار افراط نشوید.
سرطان پروستات
یادتان باشد که
سوسیس و کالباس و دیگر گوشت های فرآوری شده سرشار از نیترات و نیتریت هستند
که برای نگهداری طولانی مدت این محصولات استفاده می شوند. این ترکیبات این
مواد غذایی را صورتی و خوشمزه تر می کنند و در عین حال خطری جدی برای
سلامتی بدن محسوب می شوند. این افزودنی ها توسط فلور روده تغییر ماهیت داده
و سرطان زا می شوند.
شیر
محققان مدرسه ی سلامت عمومی دانشگاه
هاروارد به این نتیجه رسیده اند که مصرف افراطی و بیش از اندازه ی شیر خطر
ابتلا به سرطان پروستات را بالا می برد. این محققان روی 21600 شرکت کننده
که روزانه بیش از دو و نیم پیمانه شیر مصرف می کردند بررسی هایی انجام
دادند. آن ها مشاهده کردند احتمال ابتلا به سرطان پروستات در بین این افراد
12 درصد بیش از مردانی است که روزانه فقط نصف پیمانه شیر مصرف می کنند.
نتایج پژوهش ها نشان می دهند که بین مصرف چربی های حیوانی و رشد سرطان
پروستات ارتباط وجود دارد. بنابراین لازم است که در مصرف آن ها احتیاط شود
چون حاوی اسیدهای چرب اشباع شده هستند که تأثیر زیادی در رشد سرطان ها و
ابتلا به بیماری های قلبی عروقی دارند
قبلاً تأثیر مصرف زیاد شیر در
بروز سرطان بین حیوانات به اثبات رسیده بود. محققان مشاهده کرده بودند که
مصرف زیاد و منظم شیر پرچرب باعث بروز تومور در پروستات می شود. البته باز
تأکید می کنیم که نباید مصرف شیر را به طور کامل قطع کنید. چون حاوی
ترکیبات مغذی مورد نیاز بدن است. کافی است در مصرف آن دچار افراط نشوید.
اگر شیر را برای صبحانه دوست دارید آن را فقط محدود به این وعده ی غذایی
کنید و از افزودن آن به قهوه بپرهیزید.
امگا 6 ها
باز هم مسئله ی زیاده روی در میان است. چون نتایج پژوهش ها نشان داده اند که امگا 6 ها تأثیر مثبتی روی سلامتی دارند به خصوص زمانی که با امگا 3 ها و امگا 9 ها مصرف شوند. این ترکیب سه گانه از اسیدهای چرب ضروری نقش مهمی در پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی و مقابله با عفونت ها و آلرژی ها، بهبود عملکرد دستگاه عصبی و قدرت احیاکنندگی بدن دارند. اما اگر تعادلی بین این اسیدهای چرب نباشد و وزنه ی ترازو به سمت امگا 6 ها سنگین تر شود باید گوش به زنگ باشید؛ چون در این صورت این اسیدهای چرب به جای محافظت از بدن باعث تحریک رشد تومورهای پروستات می شوند. البته در بروز چاقی مفرط نیز نقش دارند. متأسفانه در تغذیه های امروزی که حاوی میزان زیادی گوشت به خصوص گوشت های فراوری شده، روغن آفتاب گردان و کله پاچه است جذب امگا 6 ها بیشتر شده است. در صورتی که لازم است برای جذب امگا 3 بیشتر به مصرف ماهی، جلبک ها و برخی سبزیجات سالادی مانند بروکلی روی بیاورید. یعنی اینکه باید تعادل را بین مصرف ماهی، گوشت و میوه و سبزیجات رعایت کنید.
حرف آخر
زمانی که پای تغذیه در میان است هیچ معجزه ای در میان نخواهد بود. کافی است تعادل را رعایت کنید و مواد غذایی کم چرب، میوه ها و سبزیجات را در الویت قرار دهید. گاهی هم به خودتان مرخصی بدهید و محض تنوع از این محصولات ممنوعه نیز استفاده کنید. یادتان باشد با رعایت بیشتر بهداشت زندگی است که می توانید از بروز سرطان ها در امان بمانید و بیشتر عمر کنید.
منبع: تبیان
به گزارش خبرگزاری تسنیم،
به ساعات 3 تا 4 بعد از ظهر که نزدیک میشویم، خستگی غلبه میکند و کار به
جایی میرسد که تصمیم میگیرید چرت بزنید. اگر کارمند باشید نمیتوانید
این کار را انجام دهید و اگر شغل آزاد هم داشته باشید و چرتزدن دست خودتان
باشد، حتما متوجه شدهاید که خواب بعدازظهر کسلی میآورد. پس بهتر است به
دنبال راهکارهای دیگری باشید برای اینکه بعدازظهرها سرحال و قبراق باشید.
در این گزارش به بررسی روش های ساده و عملی میپردازیم که میتواند بعدازظهرتان را شاداب کند.
1. گوشدادن موسیقی
گاهی اوقات تنها چیزی که نیاز دارید، انگیزهای است تا به شما انرژی بدهد و
شاداب شوید. موسیقی میتواند این انگیزه را برای شما به وجود بیاورد. به
موسیقی مورد علاقهتان گوش فرا دهید. البته اگر ریتم موسیقی تندتر باشد
باعث میشود انرژی بیشتری پیدا کنید. اگر امکانش وجود دارد صدای موسیقی را
بیشتر کنید یا اینکه از هدفون استفاده کنید تا اطرافیانتان نرنجند. اگر
همراه با موسیقی، خود نیز آن را زمزمه کنید باعث میشود توانایی مغزتان در
تمرکز افزایش یابد.
2. خوردن عصرانه
یک عصرانه سبک مثل
اسنک میتواند بدنتان را از حالت کرختی بیرون بیاورد و کالری لازم را تامین
کند. سعی کنید در این وعده مختصر، حداکثر پروتئین و کربوهیدرات ممکن را
بگنجانید. پروتئین انرژی را افزایش میدهد و حالت رضایت به وجود میآورد.
کربوهیدراتهای پیچیده دارای فیبر زیادی هستند و از افزایش ناگهانی قند خون
جلوگیری میکنند. به این ترتیب ترکیب این دو در مواد غذایی برای یک وعده
عصرانه بسیار موثر است. استفاده از هویج، ماست کمچرب، میوه و ذرهای پنیر
به شدت توصیه میشود. از وعدههای شیرین همچون شکلات و نوشیدنیهای شیرین
خودداری کنید زیرا قند خون را افزایش میدهند و خستگی بیشتری را به دنبال
دارند. از غذاهای چرب نیز استفاده نکنید زیرا هضم آنها وقت میبرد و باعث
میشود بدن خسته شود.
3. نوشیدن یک فنجان چای یا قهوه
ذرهای کافئین هم میتواند در رفع خستگی بعد از ظهر شما موثر باشد. کافئین
هوشیاری و تمرکز شما را افزایش میدهد. البته حواستان به شیرینکنندهای که
از آن استفاده میکنید باشد زیرا شیرینی زیاد باعث میشود نتیجه عکس
بگیرید. البته میزان چای یا قهوه هم باید معقول باشد زیرا استفاده بیش از
حد آن، روال طبیعی بدن را به هم میزند. بر اساس بررسیها، نوشیدن 2 یا 3
فنجان چای یا قهوه در طول روز مناسب است. البته اگر از آن دسته کسانی هستید
که دائم یک فنجان نوشیدنی در دست دارند، برای رفع خستگی بهتر است نوشیدن
بیش از حد را کنار بگذارید!
4. شستوشوی صورت با آب سرد
با
ریختن آب سرد روی صورت خود، استرس روزانه را از ذهنتان بشویید! تحقیقات
نشان دادهاند که آب سرد باعث میشود تمرکز شما بالا برود. هر وقت احساس
کردید کرختی بعدازظهر به سراغتان آمده، چندین بار آب سرد به صورتتان بزنید
تا ببینید که چه تاثیری دارد. به علاوه، بررسیها نشان داده است که دوش
گرفتن صبح زود با آب سرد نیز میتواند از شما استرسزدایی و سرحالتان کند؛
هرچند که کار سختی است!
5. کشش و تنفس عمیق
انجام چند حرکت
کششی و کشیدن نفس عمیق حتی یک دقیقه هم طول نمیکشد اما تاثیر آن
فوقالعاده است. اگر کارمند هستید یا کارتان نشستن پشت میز و زل زدن به
نمایشگر کامپیوتر است، انجام این حرکات کششی برای شما واجب است! حرکات کششی
بسیار گسترده هستند و در این گزارش مجال توضیح در اینباره نیست اما
میتوانید از هر حرکتی که راحت هستید، استفاده کنید.
6. گپ و خنده با دوستان
لحظهای از کار فاصله بگیرید و با دوستان، همکاران یا اطرافیان به صحبت و
خنده بپردازید. روابط اجتماعی یکی از بهترین راههاست برای ارزیابی قوای
روانی. صحبت با دیگران استرس شما را کاهش میدهد و خندیدن نیز احوالتان را
عوض میکند. از اطرافیانتان بخواهید با شما یک چای بنوشند و به گپ و گفت
بپردازید.
7. پیادهروی کوتاه
تحقیقات نشان دادهاند که یک
راهپیمایی کوتاه، انرژی بسیار زیادی به شما منتقل میکند و باعث میشود که
بعدازظهرتان را بدون خستگی سپری کنید. 10 دقیقه قدمزدن و تنفس هوای تازه
(چیزی که به ندرت پیدا میشود!) علاوه بر تاثیرات روانی باعث میشود فعالیت
قلب زیاد و حرکت خون در رگها سریعتر شود که دقیقا نقطه مقابل خستگی است.
اگر اهل ورزش هستید، ورزش صبحگاهی بهویژه در باشگاه را هدف اصلی خود قرار
دهید. در واقع فعالیت ورزشی باعث میشود که انتقالدهندههای عصبی همچون
سروتونین و دوپامین در بدن آزاد شوند و خستگی را از بین ببرند. البته برای
اینکه هیچگاه خستگی را در طول روز تجربه نکنید، بهترین کار انجام حداقل 2
ساعت ایروبیک در روز است.
8. نوشیدن آب
کمبود آب در بدن
یکی از دلایل خستگی عصر است. سعی کنید در طول روز و بهویژه بعدازظهرها آب
زیاد بنوشید. در واقع آب باعث میشود که سطح انرژی بدن در حد بالایی حفظ
شود. بین 8 تا 13 لیوان از مایعات در روز میتواند برای هر کسی مناسب باشد.
9. هفت تا 9 ساعت خواب شبانه
بدون تردید میزان خستگی در طول روز با میزان خواب شبانه رابطه مستقیم دارد
اما کمخوابی بیشترین تاثیر خود را عصرها نشان میدهد! اکثر متخصصان سلامت
و بهداشت بین 7 تا 9 ساعت خواب شبانه را برای بزرگسالها پیشنهاد میکنند.
بهتر است زودتر بخوابید تا صبحها زودتر بیدار شوید.
10. مدیریت استرس
بررسیها نشان دادهاند که استرس هم مثل خواب رابطه مستقیمی با خستگی
دارد. پس بهتر است استرس را نیز همچون خواب و غذا مدیریت کنید. سعی کنید
راجع به استرسهای خود با دوستان و نزدیکان صحبت کنید زیرا این کار تنشهای
درونی را کاهش میدهد. البته با استفاده از کارهایی همچون مدیتیشن،
پیادهروی، گوشکردن به موسیقی و خواندن کتاب نیز میتوان استرس را کاهش
داد. پس بسیاری از مواردی که در این گزارش ذکر شد علاوه بر کاهش خستگی،
استرس را نیز کاهش میدهند که خود باز به افزایش انرژی ختم میشود.












گروه بینالملل خبرگزاری فارس - وحید صمدی ؛
در قسمت نخست گزارش «ایران از نگاه تحلیلگران سعودی؛ بدون روتوش» نظر «طراد سعید العمری» را منعکس کردیم (+)؛ کارشناس میانسالی که در مقایسه با تحلیگران جوان عربستان نظرات معتدلتر و غالبا منصفانهتری دارد. اعتدال «طراد العمری» وقتی روشن میشود که این گزارش را بخوانید.
واقعیت این است که با روی کار آمدن ملک سلمان و پسرش محمد بن سلمان، نوعی جوانگرایی در برخی مناصب سیاسی شده که موج آن از سطح دیپلماتیک تا سطح تحلیلگران رسانهای نیز رسیده است؛ کسانی که عقاید تندتری علیه ایران و محور مقاومت دارند و «آن وقاری که مثلا امثال طراد العمری یا جمال خاشقچی» نشان میدهند، اینها از آن بیبهرهاند. اینها عمدتا تحصیلکرده آمریکا و احیانا اروپا هستند و نگاهشان، نگاهی آمریکایی است.
نمونه این جوانترهایی که در پست سیاسی آمدهاند (البته جوانتر منظورم سن کمتر از 60 سال است)، «بن سلمان» سیواندی ساله برای وزارت دفاع و جانشینی ولایتعهدی و «عادل الجبیر» 53 ساله برای وزارت خارجه است. نمونه تحلیلگران جوانتر هم افرادی مثل «سلمان الانصاری»، «ابراهیم آل مرعی» و «محمد السلمی» است.
این سه کسانی هستند که چندی پیش شبکه سیانان با آنان مصاحبه کرد و علیه ایران حرفهای تندی زدند از جمله اینکه باید به داخل ایران نفوذ کرد و روی اختلافات قومیتی در ایران انگشت گذاشت یا اینکه عربستان میتواند ظرف شش ساعت آسمان ایران را تسخیر کند (جزئیات بیشتر)؛ حرفهایی که در یک سال اخیر، آشکارا از عربستانیها شنیده میشود.
در این گزارش و گزارش قبلی و گزارش بعدی، هدف این است که دریابیم این افراد چه نظراتی دارند و درباره ایران چگونه میاندیشند بدون اینکه نظرشان یا اتهاماتشان یا گاهی توهماتشان سانسور شود.
در این شماره، با «ابراهیم آل مرعی» گفتوگو کردیم. البته گفتوگویی که قبل از آنکه «مصاحبه» شود به پایان رسید و آل مرعی بعد از گفتوگویی نیمساعته به سوالات بیشتر جواب نداد و گفت «هرآنچه باید میگفتم توضیح دادم. لطفا همینها را منعکس کنید» و ما نیز البته قصد چالش نداشتیم و مقصود همین بود که نظرات کارشناس جوان سعودی را در معرض افکار عمومی قرار داده باشیم.
ناگفته نماند، هرچه گفتوگو به جلو رفت، حدت و شدت اتهامات این کارشناس، کمتر شد و جملات را نرمتر بیان میکرد. این خود، نشانهای است بر اینکه اگر فضای متشنجی که رسانههای سعودی بر افکار عمومی عربی درست کردهاند، بشکند و طرف مقابل حرفهای منطقی را بشنود، چقدر طرز اندیشهاش متفاوت خواهد شد هر چند میدانیم کسانی هستند که خود را به خواب زدهاند و قصدشان حفظ این فضاست و عدم تعامل و آشنایی افکار عمومی عربی ایرانی اسلامی با یکدیگر.
ابراهیم آل مرعی کیست؟
ابراهیم، جوان عربستانی، فارغالتحصیل مدرسه نظامی «سن سیر» فرانسه است. او دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم راهبردی از دانشکده نظامی و به گفته خود تحلیلگر سیاسی، نظامی و امنیتی عربستانی و ستوننویس روزنامه «الریاض» عربستان است.
مدرسه سن سیر، مشهورترین مدرسه نظامی فرانسه است. «سپهبد تیمور بختیار» (اولین رئیس ساواک)، «ارتشبد فریدون جم» (همسر شمس پهلوی خواهر شاه معدوم و رئیس ستاد بزرگارتشتاران از 1348 تا 1350) و «ارتشبد جعفر شفقت» (آخرین وزیر جنگ رژیم پهلوی از دی 1357 تا 22 بهمن 1357) از جمله عناصر نظامی ایرانی دوران پهلوی هستند که از این مدرسه فارغالتحصیل شدهاند.
گفتوگوی صریح، جذاب و بدون روتوش با «ابراهیم آل مرعی» را در ادامه دنبال کنید:

* * *
به ابراهیم آل مرعی گفتم، شما در مقام یک تحلیلگر سیاسی که اتفاقات را از نزدیک دنبال میکنید، پیامدهای تنش بین عربستان و ایران و اثرش بر امت مسلمان و امت عربی را چگونه ارزیابی میکنید؟
او گفت: اولا من متأسفم که روابط پادشاهی عربی سعودی و ایران به این سطح از تنش رسیده است.
ابراهیم پس از این جمله «578» کلمه دیگر بیوقفه در پاسخ من نوشت و هرآنچه از زمان پیروزی انقلاب اسلامی به ایران اتهام زدهاند، یکجا تکرار کرد.
او گفت:
دخالت ایران در کشورهای عربی از سال 1979 [سال پیروزی انقلاب]، از طریق شاخههای نظامی آن و فرستادن جاسوس آغاز شد. تظاهرات مکرر ایرانیها در حرمین مکه و مدینه، حمل مواد منفجره و سلاح، تعدی به سفارت عربستان در سال 1987 و 2016 و سوءاستفاده از حادثه جرثقیل و ازدحام سرزمین منا برای مخدوش کردن چهره عربستان، همه این رفتارها نشانگر رفتار خصمانه ایرانی است که ما را به این مرحله رسانده است.
ثانیا، در سالهای گذشته [مقصودش دولت اصلاحات است] بهبود نسبی در روابط عربستان و ایران حاصل شد اما سیاستمداران معتدل در سال 2009 (1388) در اتفاقات انقلاب سبز سرکوب شدند.
سوم اینکه، تقارب و نزدیکی سعودی و عربی با ایران به سود جهان اسلام و ثبات در منطقه است و به ایران و عربستان و کشورهای عربی و اسلامی اجازه تمرکز بر توسعه داخلی و تربیت شهروندان و توسعه روابط اقتصادی و تکیه بر دیپلماسی در حل اختلافات را میدهد اما امروز و طبق برداشتی که از گامهای خصمانه ایران در منطقه میشود، روشن میشود که این نزدیکی در چنین شرایطی سخت شده است.
امپراتوری ایران !!
چهارم اینکه، [علی] یونسی [وزیر اطلاعات اسبق و دستیار ویژه روحانی] میگوید بغداد پایتخت امپراتوری فارسی شده و تصمیمسازان در تهران و رسانههای ایرانی سقوط چهارمین پایتخت عربی به دست ایران را جشن میگیرند؛ این، آتش تنش را شدید میکند و مردم عرب را از سیاست ایران که خصمانه بودنش را آشکار میکند، عصبانی میکند.
پنجم اینکه، قطع روابط عربستان و ایران نتیجه انباشت سیاستهای خصمانه ایران در طول 36 سال گذشته بود.
توهین به نمادهای اهل سنت؟
ششم اینکه، جهان اهل سنت بشدت از توهین به ام المومنین عایشه و صحابه کرام رسول الله از جمله ابوبکر و عمر و عثمان، برادران علی بن ابی طالب (کرمالله وجهه) و همچنین تمرکز رجال دینی ایران بر توهین به این نمادها، شکافی میان شیعه و سنی ایجاد کرده که نمیتوان آن را پُر کرد جز اینکه [آیت الله] خامنهای شخصا درباره عدم توهین به این نمادها فتوا صادر کند و تأکید میکنم که اگر چنین اتفاقی بیفتد بازتابهای بسیار مثبتی در افکار عمومی اهل سنت و حس خوبی نزد سیاستمداران ایجاد خواهد کرد و آغاز نزدیکی حقیقی خواهد شد که افکار عمومی عربی و اسلامی از آن حمایت میکنند.
ما میدانیم که در غرب پروتستانها و کاتولیکها و مذاهب دیگری هستند –البته اگر نام مذاهب بر آنان درست باشد- که توانستهاند بدون اهانت به یکدیگر به همزیستی برسند. اما کشورهای اسلامی در کشمکش مذهبی هستند؛ کشمکشهایی که آنان را و مردم و اقتصادشان را از پا انداخته و حس تنفر را میان ملتهای اسلامی پخش کرده و سبب پایهگذاری طائفیگری کشندهای میان دو طرف شده که هیچ کس از آن بهره نبرده جز شرکتهای اسلحهسازی غربی که سهامشان با خون مسلمانان بالا رفته و تنها کشوری که قادر است این خونریزی را متوقف کند، ایران است که در راهبرد خود در منطقه بازنگری کند آن هم از طریق توقف حمایت از شاخههای نظامیاش [مثل حزبالله] و خارج کردن جاسوسهایش از کشورهای عربی و کشورهای خلیج [فارس] و پس دادن جزایر اشغالی امارات و رعایت اصل حسنهمجواری و عدم دخالت در امور داخلی.
هفتم اینکه، مردم ایران که تحولات را دنبال میکنند، میبینند که کشورهای عربی هرگز در امور ایران دخالت نکرده و متعرض احکام قضایی ظالمانه در حق برادران ما در اهواز و بلوچستان نشدهاند و رسانههای خود را برای دفاع از منافع و سخن گفتن از طرح صفوی بسیج نکردیم مگر بعد از تشدید تعدیهای ایران که شامل حال همه کشورهای عربی شد.
نظر آل مرعی درباره توافق هستهای!
هشتم اینکه، در خصوص توافق هستهای، من معتقدم که ایران با جامعه بینالمللی بازی میکند و هرگز کشورهای غربی نخواهند توانست مانع دستیابی ایران به سلاح اتمی شوند زیرا تفکر حاکم بر ایران از طرحی که در آن میلیاردها خرج شده و یکی از اهداف راهبردی است، صرفنظر نمیکند.
لذا فکر میکنم که این توافق، چیزی نیست جز گامی برای تکمیل طرح اتمی نه متوقف کردن آن. کشورهای عربی بویژه پادشاهی عربی سعودی دستبسته نخواهند نشست و اگر ایران این سلاح را در اختیار بگیرد، کمترین شکی ندارم که ما نیز آن را در اختیار خواهیم گرفت و بروشنی میگویم که کشورهای عربی اشتباهی فاحش مرتکب میشوند اگر امنیت ملی و قومی خود را به اطمینانبخشیهای کشورهای غربی منوط کنند و در روزها یا ماههای آینده خواهیم شنید که آژانس بینالمللی اتمی اعلام خواهد کرد که ایران نقض این توافق را که اوبامای بدبخت این همه تبلیغش را کرد، آغاز کرده است.
پاسخ دادم:
چه جواب طولانیای. برادر انتظار ندارم آنچه علیه ایران تبلیغ میشود از زبان یک کارشناس سیاسی و نظامی بشنوم. جنابعالی میدانید که ما باید از واقعیتها یا آنچه نزدیک به واقعیت است صحبت کنیم بدون اینکه اتهامهایی بزنیم که در رسانهها تکرار میشود.
ادامه دادم: توضیحی میدهم و سوال دوم را میپرسم؛ شما اعتراض ایران به حادثه منا را رفتار خصمانه توصیف کردید. از شما میپرسم که اگر چنین حادثهای در ایران رخ میداد، آنگاه اعتراض عربستان را چگونه توصیف میکردید؟ از شما میخواهم که این حق را به ایران بدهید که به حادثهای اعتراض کند که جان حدود 500 حاجیاش را گرفت بدون اینکه نتیجه تحقیقات اعلام شود، بدون اینکه دولت عربستان بیانیهای رسمی در این خصوص بدهد.
لذا این، کمترین حق است که تهران یا هر کشوری دیگر به مدیریت موسم حج اعتراض کند تا دیگر، حاجیانی کشته نشوند؛ طبق آمار خبرگزاری آسوشیتدپرس [که رسانه آمریکایی و متحد ریاض به شمار میرود] بیش از دو هزار نفر حاجی جان دادند.
اما در خصوص اهانت به نمادهای اهل خودمان، اهل سنت، به اطلاع شما میرسانم که در ایران هیچ رجل دینی نیست که عایشه یا خلفاء را دشنام دهد و اگر پیدا شود اندک احمقهایی هستند که در هر دو مذهب وجود دارند و همچنین به اطلاعت میرسانم که آیتالله خامنهای فتوایی دارد در حرمت دشنام و اهانت به نمادهای اهل سنت و این فتوا معروف است و ما اهانت به نماد هیچ یک از ادیان دیگر را تایید نمیکنیم چه برسد به نمادهای اهل سنت. قطعا همانطور که گفتی ما نقاط مشترکمان بیش از نقاط اختلافمان است و باید بر این امر متمرکز شویم.
سوال دومم این است که فرمودید ایران تلاش میکند سلاح اتمی بسازد. باز هم به اطلاعت میرسانم که رهبر جمهوری اسلامی به حرمت ساخت سلاح اتمی فتوا داده است. علاوه بر این، آژانش بینالمللی انرژی اتمی برنامه و تاسیسات ایران را سالهاست که زیر نظر دارد و در گزارشهای مکرر گفته که کوچکترین دلیلی بر انحراف برنامه به سمت اهداف نظامی پیدا نکرده است.
به اطلاع شما میرسانم که پرونده موسوم به «پی.ام.دی» (ابعاد نظامی احتمالی برنامه هستهای ایران) چند ماه پیش به طور کامل پس از سالها، نهایتا بسته شد و بازرسان آژانس صلحآمیز بودن برنامه را تأیید کردند. پس بعد از این همه دلیل، چگونه چنین اتهامی میزنید؟ سوالم این است که توافق هستهای حاصل شد تا اختلاف ایران و غرب بر سر این مسئله را تمام کند و گزینههای نظامی را که بخشی از این اختلافات بود و ضررش شامل کل منطقه میشود پایان دهد. پس چرا عربستان مانند اسرائیل با این توافق مخالفت میکند؟
سوال سوم هم این است که آیا توافق هستهای میتواند الگوی گفتوگویی برای ایران و عربستان یا ایران و کشورهای عربی باشد؟ میدانید که مذاکرات هستهای بر خلاف حجم بالای اختلافات ایران و غرب، بدون پیششرط و پیشاتهام انجام شد. آیا این مسئله میتواند مسیری باشد که برای حل اختلافات سیاسی میان تهران و ریاض پیموده شود؟
سوال چهارم هم این است که جنابتان در خلال پاسخ به سوال اول، کل تقصیر را فقط بر عهده ایران انداختید. به طور کل، دولتها در کشورهای مختلف دنیا که ایران و عربستان که جزئی از آنان هستند، اشتباهاتی دارند. آیا عربستان طی سالهای گذشته هیچ خطایی نداشته است؟
ایران با مواضع سیاسی، انصارالله (در یمن) را حمایت میکند و این، دخالت نامیده میشود. اما عربستان یمن را بمباران میکند و «بازگرداندن مشروعیت» نامیده میشود. شما بهتر از من میدانید که بیش از 7000 نفر از مردم یمن شامل کودکان و زنان طی 10 ماه گذشته کشته شدهاند. ما مشکلی نداریم که عربستان دولت مستعفی یمن را حمایت کند، اما [به این شرط که] بدون دخالت نظامی، بمباران و کشتار.
در سوریه ایران از دولت این کشور حمایت میکند اما عربستان گروههای مسلحی مانند جیشالسلام را علیه دولت رسمی سوریه که هنوز عضو سازمان ملل است، پشتیبانی میکند.
صرفنظر از این مسائل، نظر شما درباره ازسرگیری روابط ریاض و تهران در سایه این مسائل چیست؟ به نظر شما ازسرگیری روابط دوجانبه چه زمانی خواهد بود؟ زیرا قطع روابط به ضرر کل منطقه است. خودتان بهتر میدانید.
ابراهیم آل مرعی پاسخ داد:
آنچه من گفتم، به استناد واقعیتها و دادهها و اطلاعات دقیق است نه آنچه در رسانهها منتشر میشود. در خصوص حادثه منا تحقیقات هنوز در جریان است و نتیجه آن اعلام خواهد شد. تمایل دارم یاد شما بیندازم که خادم الحرمین خودش از همه حجاج مصدوم از جمله حجاج ایرانی چه در حادثه جرثقیل چه در حادثه منا عیادت کرد و خسارت داد.
اعتراض من به موضع ایران در خصوص حادثه منا این است که این اعتراض به درخواست افزایش اقدامات امنیتی که ضامن سلامت حجاج باشد محدود نشد و در درخواستی ناپخته خواستار بینالمللی شدن مناطق مقدسه شد. آیا ایران راضی میشود که نظارت جامعه بینالملل بر قم دایر شود؟
دوم اینکه امیدوارم اشتباه کنم و ایران به توافق هستهای پایبند باشد؛ توافقی که منطقه را از مسابقه تسلحاتی اتمی دور میکند و گامهایی که ایران از الان به بعد در قبال همسایگانش برمیدارد، خطوط چهره روابط ایرانی عربی در آینده را ترسیم میکند نه اظهارات دیپلماتیک.
سفر [محمد جواد] ظریف وزیر خارجه ایران به کویت را به شما یادآوری میکنم که بعدش گروهک العبدلی کشف شد که دخالت حزبالله در [اقدامات] آن [گروه] را ثابت کرد و ایضا ارتباط اعضای این گروهک با ایران را؛ و این مسئله را دستگاه قضای کویت رسما اعلام کرد. تصمیمسازان و افکار عمومی عربی به حرفهای سیاستمداران ایران اعتمادی ندارند. آنها یک چیز میگویند و خلافش را انجام میدهند. نگرانی عربی از مقاصد ایران از همینجا ناشی میشود؛ یعنی از وقتی که رئیسجمهور روحانی امروز در کنفرانس خبری در خصوص مسائل منطقه صحبت میکند، میبینیم که بشارت خیر برای منطقه نمیدهد.
امیدوارم که ایران بتواند مسیر روابط دیپلماتیک میان ریاض و تهران را با گامهای عملی و نه صرفا حرف بازگشایی کند. سوال اینجاست که آیا ایران آماده است که حمایتش از حوثیها در یمن را متوقف کند؟ آیا آمادگی دارد که به حزبالله دستور بدهد از سوریه خارج شود؟ آیا آمادگی دارد که جاسوسهایش را از کشورهای خلیج [فارس] بیرون بکشد؟ آیا آمادگی دارد که به الحشد الشعبی [بسیج مردمی] در عراق دستور بدهد که کشتارهایش علیه اهل سنت [!] در دیالی و کلا در عراق را متوقف کند؟
یمن کشوری عربی است؛ چه ارتباطی با ایران دارد [مسئله یمن]؟. دخالت نیروهای ائتلاف عربی اسلامی در یمن بر اساس درخواست رئیسجمهور قانونی آن [عبدربه منصور] هادی و قطعنامه 2216 شورای امنیت است. اگر آنچه حوثیها در 21 سپتامبر [2014] انجام دادند کودتا نیست پس نمیتوانیم در مورد چیزی به توافق برسیم.
به ابراهیم آل مرعی گفتم:
برادر عزیز قرار نیست ما بر سر چیزی به توافق برسیم. من میخواهم مصاحبه کنم و بعد از اینکه گفت «موافقم، ضرورتا نباید به توافقی برسیم»، افزودم:
متاسفانه بیشتر آنچه میگویم، اتهامهای متقابل است. ایران هرگونه ارتباط با گروهک عبدلی را رد کرد. صرف اینکه برخی اعضای آن، روزی در سالهای گذشته به ایران سفر کردهاند، دلیل محکمهپسندی نیست که ایران آنها را حمایت کرده. اگر اینطور است من هم میگویم که خیلی از عناصر انتحاری در منطقه، ملیت سعودی دارند ، از عراق و سوریه بگیرید تا شمال آفریقا. آیا من میتوانم دولت عربستان را [رسما] متهم کنم که پشت تکتک این انفجارهای انتحاری است؟ ضمناً، اگر دلیل محکمهپسندی وجود میداشت، عربستان از آن استفاده میکرد و تحویل دادگاههای بینالمللی میداد.
شما میگویید که ایران حاضر است حزبالله را از سوریه خارج کند یا خیر، من هم جواب میدهم آیا عربستان آمادگی دارد که حمایتش از گروههای مسلح در سوریه مانند جیش الاسلام و ائتلاف جیش الفتح در حلب و ادلب و لاذقیه را متوقف کند؟ همه اینها مقابل آنچه که گفتید... اما مقصود من این است، حرفم این است که میان این همه اتهامات، راه خروج از بحران میان ایران و عربستان چیست؟ آیا گفتوگوی سیاسی به دور از رسانهها (مثل مذاکرات هستهای) یکی از راهحلها نیست؟
ابراهیم آل مرعی گفت:
طبیعتا بله، اگر نیتها حسنه و اراده سیاسی حاصل شود. البته این فضای سیاسی از طریق گامهای عملی حاصل میشود. سوال این است که آیا میتوانیم قضاوت کنیم که مذاکرات هستهای موفق بوده است؟ موفقیت آن منوط به متعهد ماندن ایران به عدم حرکت به سوی ساخت سلاح اتمی است. این مسئله را الان نمیتوان فهمید. لذا قضاوت بر اینکه مذاکرات هستهای موفق بوده و آن را الگویی دانست که میتوان از آن پیروی کرد، امری زودهنگام است به نظر من.
به او پاسخ دادم:
قطعا گفتوگوی سیاسی منوط به حسننیت و گامهای متقابل است.
بله، مذاکرات هستهای موفق بود زیرا به توافق منجر شد. شما بهتر است سوال کنید که آیا توافق موفق بود؟ من هم میگویم، قضاوت بر موفق بودن توافق زود است اما مذاکرات موفق بود زیرا به توافق ختم شد. شما چرا به آمریکاییها نگاه نمیکنید که با تحریمهای جدید از جمله محدودیت در صدور روادید، توافق را نقض کردند؟ شما بر خلاف حجم زیاد اتهامات سیاسی که به ایران میزنند، در تاریخ جمهوری اسلامی ندیدهاید که توافقنامهای را یکطرفه نقض کرده باشد.
حال نظر شما چیست؟ آیا مذاکرات هستهای میتواند نمونهای برای مذاکره (ایرانی-عربی) باشد؟ بدون پیششرط و اتهامات قبلی؟ میتوان این اتهامات را در خلال مذاکرات بررسی کرد، میشود همه چیز را بررسی کرد.
او پاسخ داد:
دیدگاه طرف مقابل و زوایای دیگر روابط عربستان و ایران برای تشخیص مشکل مهم است. مهم است که آیا فضا برای آغاز مذاکرات جدی فراهم است یا خیر... مشکل حقیقی این است که من نمیدانم ما با یک کشور طرف هستیم یا یک سازمان. باید واقعنگر و صادق باشیم با خودمان. ایران مشخص کند که چه میخواهد؟
نتیجه جالبتوجه گفتوگو ؛
ابراهیم آل مرعی هرچه به جلوتر میآمد، از حدت و شدت لحن اتهاماتش کاسته میشد، هرچند تلاش میکرد بر موضع خود پافشاری کند. مقایسه پاسخ او به سوال اول و سوالهای آخر، روشن کننده این است که تحلیلگران جوان سعودی و امثال ابراهیم آل مرعی در چه فضایی اندیشه و تحلیل میکنند بیآنکه پاسخ منطقی به اتهامات بیمنطق را بشنوند.
او در کنار افرادی امثال «سلمان الانصاری» که مکرر با شبکههای سی.ان.ان عربی، اسکای نیوز عربی، العربیه و امثال آن مصاحبه میکنند و این نوع اتهامات را روانه ایران میکنند، نمونه نخبگان سیاسی سعودی هستند که در دوره «پسا سلمان» روی موج تحلیل ضد ایرانی آمدهاند و در گام نخست برای تحلیل تنش میان ایران و عربستان و حرکت برای حل آن، آگاهی از نظرات و دیدگاههایشان و اتهامات و حتی توهمهایشان ضرورت دارد.
سخنان آل مرعی نمونهای از تفکری است که بر ذهن بخشی از تحلیلگران و نخبگان سیاسی امروز عربستان و بالتبع، بخشی عمده از مردم این کشور حاکم است که باید صدای منطقی به گوش آنان رسانده شود؛ گوشهایی که امپراتوری رسانهای آل سعود بر آنان مسلط است.